آشنایی با بهترین نوع ارتودنسی دندان

داشتن دندان‌های منظم و لبخندی زیبا یکی از فاکتورهای مهم در افزایش اعتماد به نفس و سلامت دهان و دندان است. ارتودنسی یکی از روش‌های موثر برای اصلاح ناهنجاری‌های فکی و دندانی محسوب می‌شود. اما سوالی که بسیاری از افراد دارند این است که "بهترین نوع ارتودنسی دندان کدام است؟" در این مقاله، انواع روش‌های ارتودنسی را بررسی کرده و به شما کمک خواهیم کرد تا مناسب‌ترین روش را برای خود انتخاب کنید.

بهترین روش ارتودنسی دندان:

انتخاب بهترین روش ارتودنسی به فاکتورهایی مانند نوع ناهنجاری، سن شما، میزان همکاری وی در رعایت دستورات درمانی، هزینه و همچنین مدت زمان مورد انتظار برای نتیجه‌گیری بستگی دارد. ارتودنسی ثابت، متحرک و نامرئی از رایج‌ترین روش‌های درمانی هستند که هرکدام بسته به شرایط فرد، مزایا و معایب خاص خود را دارند. برای مثال، ارتودنسی ثابت بیشترین دقت را در اصلاح ناهنجاری‌های شدید دارد، در حالی که ارتودنسی نامرئی گزینه‌ای ایده‌آل برای افرادی است که به دنبال راه‌حلی کمتر نمایان و انعطاف‌پذیر هستند. در ادامه، هر یک از این روش‌ها را بررسی می‌کنیم تا شما بتوانید بهترین انتخاب را داشته باشید.

بهترین روش ارتودنسی برای کودکان:

در کودکان، رشد استخوان‌های فک هنوز در حال تکامل است، بنابراین بهترین زمان برای بررسی وضعیت ارتودنسی کودک معمولاً در سن ۷ سالگی توصیه می‌شود. در این سن، متخصص ارتودنسی می‌تواند تشخیص دهد که آیا کودک نیاز به درمان ارتودنسی دارد یا خیر.
از آنجایی که دندان‌های شیری دارای ریشه‌های ضعیف‌تری هستند، استفاده از براکت‌های ثابت روی آن‌ها توصیه نمی‌شود. به همین دلیل، درمان‌های ارتودنسی کودکان معمولاً شامل موارد زیر است:

• فضا نگهدارها: برای حفظ فضای دندان‌های دائمی در کودکانی که زودتر از موعد دندان‌های شیری خود را از دست داده‌اند.
• وسیع‌کننده‌های کام: در کودکانی که فک بالای آن‌ها کوچک‌تر از حد طبیعی است و نیاز به پهن شدن دارد.
• ارتودنسی فانکشنال: برای اصلاح مشکلات اسکلتی فک و هدایت صحیح رشد فک بالا و پایین.
• سیم و پلاک ارتودنسی: در موارد جزئی‌تر که نیاز به تصحیح موقعیت برخی از دندان‌ها وجود دارد.

در صورتی که مشکلات فکی نظیر جلو بودن فک بالا یا کوچک بودن فک پایین وجود داشته باشد، استفاده از ابزارهایی مانند فیس ماسک و هدگیر ضروری خواهد بود. این روش‌ها به رشد مناسب فک کمک کرده و از مشکلات جدی‌تر در آینده جلوگیری می‌کنند.
بهترین زمان برای پهن کردن فک بالا بین ۹ تا ۱۱ سالگی و برای فک پایین معمولاً در حدود ۱۱ سالگی است. بنابراین، معاینات اولیه در سنین پایین می‌تواند از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری کند و نیاز به درمان‌های پیچیده در آینده را کاهش دهد.

بهترین نوع ارتودنسی برای نوجوانان:

در دوره نوجوانی، رشد فک تقریباً کامل شده و دندان‌های دائمی جایگزین دندان‌های شیری شده‌اند. در این سن، متخصص ارتودنسی می‌تواند بر اساس شرایط دندان‌ها و فک بهترین روش درمانی را پیشنهاد دهد. گزینه‌های متداول برای ارتودنسی نوجوانان عبارتند از:

• ارتودنسی فلزی سنتی: رایج‌ترین و مؤثرترین روش برای اصلاح ناهنجاری‌های دندانی است که شامل براکت‌های فلزی و سیم ارتودنسی می‌شود.
• ارتودنسی رنگی: این نوع ارتودنسی مشابه ارتودنسی فلزی سنتی است، اما کش‌های رنگی به آن جلوه‌ای جذاب‌تر و شاداب‌تر می‌بخشند. نوجوانانی که از ظاهر ارتودنسی سنتی احساس نارضایتی دارند، می‌توانند با انتخاب رنگ‌های متنوع، آن را به یک تجربه شخصی‌سازی‌شده و سرگرم‌کننده تبدیل کنند. این روش نه تنها ظاهر ارتودنسی را برای نوجوانان دلپذیرتر می‌کند، بلکه باعث افزایش انگیزه آن‌ها برای ادامه درمان نیز می‌شود.
• ارتودنسی نامرئی (الاینرها): در این روش از پلاک‌های شفاف و متحرک به‌جای براکت و سیم‌های فلزی استفاده می‌شود. این پلاک‌ها تقریباً نامرئی هستند و به راحتی از دهان خارج می‌شوند، بنابراین مسواک زدن و رعایت بهداشت دهان و دندان آسان‌تر خواهد بود. علاوه بر این، هنگام غذا خوردن نیازی به نگرانی درباره گیر کردن مواد غذایی در سیم‌ها وجود ندارد. با این حال، برای اثربخشی بهتر، باید روزانه حداقل ۲۰ تا ۲۲ ساعت استفاده شوند. این روش به‌ویژه برای نوجوانانی که از ظاهر براکت‌های سنتی احساس نارضایتی دارند، گزینه‌ای ایده‌آل است.
• ارتودنسی سرامیکی: این روش یکی از گزینه‌های محبوب برای افرادی است که به دنبال ارتودنسی کم‌نمایان‌تر هستند. در این نوع ارتودنسی، براکت‌های سرامیکی به جای فلزی استفاده می‌شوند که هم‌رنگ دندان بوده و کمتر جلب توجه می‌کنند. علاوه بر این، سیم‌های ارتودنسی نیز می‌توانند همرنگ دندان انتخاب شوند تا جلوه‌ای طبیعی‌تر داشته باشند. اگرچه هزینه این روش نسبت به براکت‌های فلزی بالاتر است، اما از نظر عملکرد و تأثیر درمانی مشابه بوده و گزینه‌ای مناسب برای افرادی است که به زیبایی لبخند خود اهمیت بیشتری می‌دهند.
• ارتودنسی لینگوال: براکت‌ها در پشت دندان‌ها قرار می‌گیرند و به‌طور کامل از دید پنهان هستند، که برای نوجوانانی که از نمایان شدن سیم‌ها ناراحت هستند، مناسب است.

با توجه به نیازهای هر فرد و میزان ناهنجاری دندان‌ها، متخصص ارتودنسی بهترین روش ارتودنسی را انتخاب کرده و بیمار را در مسیر درمانی مناسب هدایت می‌کند.

در  جدول زیر مقایسه روش‌های ارتودنسی برای نوجوانان در قالب جدول آورده شده است:

بهترین نوع ارتودنسی برای بزرگسالان

در بزرگسالان، به دلیل متراکم‌تر شدن استخوان‌های فک و کاهش انعطاف‌پذیری آن، درمان ارتودنسی معمولاً به زمان بیشتری نیاز دارد. بهترین روش درمانی برای این گروه، بسته به نیازهای فردی، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ارتودنسی لینگوال: در این روش، براکت‌ها در پشت دندان‌ها قرار گرفته و از بیرون قابل مشاهده نیستند. این گزینه برای افرادی که به دنبال راه‌حلی کاملاً مخفی هستند، ایده‌آل است.
• الاینرهای شفاف (ارتودنسی نامرئی): جدیدترین روش ارتودنسی متحرک که به جای سیم و براکت، از پلاک‌های شفاف و متحرک استفاده می‌کند. این روش علاوه بر زیبایی، امکان رعایت بهداشت دهان را نیز آسان‌تر می‌کند.
• براکت‌های سرامیکی: در این روش، براکت‌های همرنگ دندان جایگزین براکت‌های فلزی می‌شوند که باعث کاهش دیده شدن دستگاه ارتودنسی در حین درمان می‌گردد.
• ارتودنسی دیمون: از پیشرفته‌ترین روش‌های ارتودنسی است که به دلیل طراحی خاص براکت‌ها، زمان درمان را کاهش داده و نیاز به مراجعات مکرر را کمتر می‌کند.

با توجه به نیازهای هر بیمار، متخصص ارتودنسی بهترین روش را تعیین می‌کند. اگرچه ارتودنسی در هر سنی قابل انجام است، اما انجام آن در سنین پایین‌تر معمولاً با هزینه و زمان درمان کمتری همراه خواهد بود.

تشخیص بهترین نوع ارتودنسی برای من چیست؟

برای تعیین بهترین روش ارتودنسی، مراجعه به یک متخصص ارتودنسی الزامی است. عواملی که در این انتخاب تأثیر دارند عبارتند از:

• شدت ناهنجاری: بسته به میزان مشکلات دندانی، برخی روش‌ها موثرتر از بقیه خواهند بود.
• سن بیمار: برخی از روش‌ها برای کودکان و برخی دیگر برای بزرگسالان مناسب‌تر هستند.
• مسائل زیبایی: برای افرادی که نمی‌خواهند براکت‌های فلزی مشخص باشند، روش‌هایی مانند الاینرهای شفاف یا براکت‌های سرامیکی توصیه می‌شود.
• هزینه: برخی روش‌ها هزینه بیشتری نسبت به سایرین دارند و انتخاب آن بستگی به بودجه فرد دارد.

ارتودنسی باعث حساسیت می‌شود؟

یکی از نگرانی‌های رایج در مورد ارتودنسی، ایجاد حساسیت دندانی است. در واقع، بسیاری از افراد در روزهای اول پس از نصب براکت‌ها یا استفاده از الاینرها، دچار حساسیت خفیف تا متوسط می‌شوند. این حساسیت معمولاً به دلایل زیر رخ می‌دهد:

• فشار وارد شده بر دندان‌ها: حرکت دندان‌ها در اثر ارتودنسی می‌تواند باعث حساسیت موقت شود.
• التهاب لثه: در برخی موارد، براکت‌ها یا پلاک‌های ارتودنسی ممکن است لثه‌ها را تحریک کنند.
• تغییر رژیم غذایی: خوردن غذاهای سخت یا اسیدی ممکن است حساسیت دندان را تشدید کند.

با این حال، این مشکل معمولاً بعد از چند روز کاهش می‌یابد. استفاده از خمیردندان‌های ضد حساسیت و پرهیز از غذاهای سخت و بسیار سرد یا گرم می‌تواند کمک‌کننده باشد.

سخن پایانی

انتخاب بهترین نوع ارتودنسی به نیازها و شرایط هر فرد بستگی دارد. روش‌های مختلفی برای اصلاح دندان‌ها وجود دارد و هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. برای انتخاب بهترین گزینه، توصیه می‌شود حتماً با یک متخصص ارتودنسی مشورت کنید. با انجام این کار، نه‌تنها به یک لبخند زیبا دست خواهید یافت، بلکه سلامت دندان‌های خود را نیز تضمین خواهید کرد.